Tá eg við krossin syndatyngdur stóð

Sangurin, sum byrjar við  yvirskriftini omanfyri, stóð í tí gomlu sangbókini “Salmer og sange”, sum samkoman í Thorsgade 40 á Nørrebro plagdi at nýta. Hesin stutti sangur plagdi viðhvørt at vera sungin á møtum í donsku samkomuni og hevur ein tekst við einum persónligum vitnisburði.  Sangurin tóktist mær vakur og inniligur – bæði í lagi og boðskapi – og tí royndi eg at umseta hann...

Legur í hálva øld

Kristnastova hevur havt legur í Norðurjællandi í hálva øld. Fyrsta legan var á ”Kongelejren” við Sejerø Bugt í Norðursjællandi í februar 1976. Hetta rúmliga legustað var tá ogn hjá Apostolsk Kirke.  Arbeiðið í Kristnastovu byrjaði í 1973, og vit fingu skjótt samband við nógvar føroyingar. Trý ár eftir byrjanina hildu vit tað verið eitt hugskot at hava eina føroyska legu fyri nøkrum av teim mongu,...

HVAGAR STEVNA VIT?

Hesin boðskapur stóð í einum faldara hjá Kristnastovu, ið varð býttur út á Ólavsøkuni í 2005, sum varð hildin á Norðuratlantbryggjuni í Keypmannahavn. Tað er hugtakandi at síggja føroyskar kappróðarbátar, sum stevna fram móti málinum við fullari ferð. Áralagið, orkan, konsentratiónin – alt telur við. Og ikki minst hetta, at hava eitt vakið eyga við málinum.  Hetta er serstaka uppgáva róðurmansins. Hvørt lítið frávik kann...

Gev Gud at kærleikans andi

“Let there be love shared among us.” Hetta er ein stuttur sangur, sum var nógv sungin í enskum samkomum um aldarskiftið. Hann er ein bøn um, at kærleiki Kristusar skal vera útheltur í tí landi, vit liva í, og gera sítt verk í hjørtum og lívum. Sangurin er leysliga týddur til føroyskt, og niðast ber til at finna eina enska innspæling. Vit hava sungið hann...

Summartíðin gylta

Susan og eg vóru við synum okkara í farloyvi heima í Føroyum nakrar mánaðar í 1983-84.  Vit vóru við til summarlegurnar á Zarepta, har sangurin rungaði við megi millum luttarakarnar. Mær tóktist, at ein sangur vantaði í, sum setti orð á summarið og vøkru náttúruna, sum var rundan um legustaðið á Vatnsoyrum. So komu orð og lag til nýggja sangin, sum so varð introduseraður fyri...

Sál mín hvílir

Viðhvørt verður tosað um um at “hvíla í sær sjálvum”. Og hóast vit helst skilja, hvat tað meinast við, er spurningurin, um ikki hendan orðingin er óheppin. Tí hann reisir spurningin: er tað innan í okkum sjálvum vit skulu finna hvílu? Øðrvísi er við tí hvíluni, sum Jesus veitir teimum, ið trúgva á Hann. Hon botnar ikki í tí, vit sjálvi eru, men í tí,...

Tinna og Sigurd Berghamar á yngri árum

Kvøða til faðir

  Í dag, 5. juni 2026, er pápadagur. Haldi meg síggja, at mong nýta høvi at heilsa ella minnast pápa teirra. Eg var signaður við at hava ein sera góðan, vísan og kærleiksfullan pápa, ið eg minnist við stórum takksemi – og sakni. Til 80 ára dag hansara 22. desember 1990 skrivaði eg ein sang, sum kann lesast niðanfyri. Hann var sungin við lagnum “Tit...

Eg ein nýggjan sang fekk í hjartað

Sangurin “Eg ein nýggjan sang fekk í hjartað” er skrivaður av ensku Joy Webb, sum var offiserur innan Frelsunarherin. Hon var eisini leiðari av sangbólkinum “The Joystrings”, sum í 60unum gjørdust kendir í Onglandi, har onkur av sangunum enntá kom á hitlistan í bretskum TV, sum var óvanligt. Hesin bólkur náddi út til fólkið við evangeliska boðskapinum við teirra frísku og livandi sangum – heilt...

Tá koronutíðin endiliga var av

Fýra ár eru liðin, síðani seinstu skuggarnir av korona endiliga vóru burtur. Nú var alt við tað gamla aftur, og í apríl 2022 kundu vit skriva soleiðis til teirra, sum vit plagdu at savna saman til seniorsamkomu.”Nú ið várið er komið, summarið nærkast og korona ikki órógvar longur, vilja vit fegin bjóða til seniorsamkomu í Kristnastovu”.   Sólin skein so fagurliga, tá vit hittust á...

Mammudagur

Ídag er mammudagur, og eg minnist við takksemi mína kæru móðir. Hon var stillfør av lyndi, men samstundis sosial og umsorgsfull og opnaði fegin sítt heim fyri teimum, sum komu á leið hennara.  Mong hava sitið væl inni í barndómsheimi okkara á Dalavegnum. Vit børn av húsinum kendu okkum altíð frí at bjóða øðrum heim til okkara, har ein góður drekkamuður skjótt kom á borðið....