At leypa og at renna

Barnasangur, skrivaður í 1970/71. Nótar og umtala niðast á síðuni.

At leypa og at renna
og allar vøddar spenna,
um tún og teig við javnaldrum hvønn dag,
so stuttligt tað kann vera
og lætt mítt hjarta gera,
har frítt eg syngja kann í góðum lag.
Men størst av øllum var tað,
at Jesus fekk mítt hjarta,
Hann frelsti meg og gjørdi meg til sín.
Og nú á hvørjum degi
eg syngja kann við gleði
um Jesus, sum er besti vinur mín.

Áðrenn vit fluttu til Danmarkar at búgva, var eg sunnudagsskúlalærari í heimasamkomu míni í Ebenezer, og tað dámdi mær væl. Tá var tað ikki so vanligt at nýta klaver í tí tíðini, í staðin vóru urgur nýttar, sum vit kallaðu  vóru urgur nýttar, pumpuorgul, sum tey vórðu kallað. Ofta sat eg við urguna, tá sungið var við børnunum. Tað er í hesi tíðini, umleið 1970-71, “At leypa og at renna” sær dagsins ljós og verður sungið millum børnini í sunnudagsskúlanum.

Orð/lag: ØB.
NÓTAR HER

You may also like...