Á ferð mót lívsins ljósa landi
Á ferð mót lívsins ljósa landi
vit framá ferðast lið um lið. .
Vit fara heim – vár sál og andi
við Kristi kross fekk lív og frið.
Við orði Guds á trúarvegi,
og lyftum Hans, so rík og mong,
vit fáa nýggja mátt og megi
og syngja kunnu takkarsong.
Ein nýggjan sang eg fekk í hjarta mítt,
um Hann, sum lívið okkum vann.
Vit HONUM fagna – og aldri tagna
skal sangurin um frelsaran.
Um stundum veikir eru tónar,
tí ymiskt er, sum tyngja kann,
so tó á Harran sálin vónar,
og álit várt er sett á Hann,
sum fór í deyðan vára vegna,
Hann reis og livir alla tíð,
Vit í hans hondum eru teknað,
og sálin livir, frelst og frí.
Og nú vit lyfta trúarskjøldur
í navni hans, sum var og er.
Hann var vár klettur gjøgnum øldir,
var borg og verja manga ferð.
Vit hoyra heimlandstónar ringja
vit hóma landið handan hav.
Inntil hann kemur, glað vit syngja
tann sang, ið Jesus okkum gav.
* ØB ( 2019-2020)

