Í Sálmi 119,11 standa hesi orð: “Eg goymi orð Títt í hjartanum, fyri at eg skal ikki synda móti Tær”. Gera vit tað? Tað hevur nakað við raðfesting at gera – um vit hava givið Orðinum tað pláss, tað eigur í okkara gerandisdegi. Lesa, grunda, biðja og geva Orðinum gætur.Minnist fyrrverandi trúboðarin, Geofree Bull, sum kom til Føroya í 60-unum og vitjaði samkomurnar. Ein góður...
Føðingardagurin hjá Andrew, eldra syni okkara, var 20. desember. Hann ynskti sær eina nýggja føroyska bíbliu, og hana fekk hann frá okkum. Abbi hansara var við til at geva fyrstu føroysku bíbliuna út í 1949, so eg havi hug at síggja hesar myndir í søgunnar ljósi. Hugsi um orðini í sálminum hjá Grundtvig, sum siga tað so væl og eisini er ein bøn fyri okkara...
Kendu profetisku orðini hjá Esaiasi profeti kap. 9 um komu Messiasar verða ár eftir ár upplisin í samkomum og kirkjum í adventstíðini, meðan jólini nærkast. Sálmurin hjá Victor Danielsen “Í deyðaskuggans landi” tekur sítt útgangsstøðið júst í hesum kapitli, har tað í v. 6 verður profeterað: “Fólkið sum gongur í myrkri, skal síggja stórt ljós; tey sum sita í landi deyðaskuggans, yvir tey skal ljósið...
Á í Keypmannahavn er tað gott at kenna kósina, tá vit standa við vegamótið, meðan tey reyðu, gulu og grønu ljósini blunka. Soleiðis eisini á andaligu lívsleiðini – gott at vissa seg um, at kósin er røtt. Tá byrjað varð við verkinum í Kristnastovu, var tað eitt serligt ynski, at tað skuldi vera yngra ættarliðnum til hjálp. At ungir, trúgvandi landsmenn skuldu finna góðan vinskap...
Tá vit undir Føroyaferð okkara nú í september mánaða koyrdu ein túr úr Havn út á Argir, var luftin heldur grá og tað regnaði eitt sindur. Men so fingu vit eyga á ein litríkan ælaboga, sum stóð so hábærsligur yvir stóran part av Havnini. Sera hugtakandi at síggja. Hetta leiddi tankarnar aftur til eina grein, eg skrivaði fyri nøkrum árum síðani, sum kann lesast her:...
Viðhvørt verður tosað um um at “hvíla í sær sjálvum”. Og hóast vit helst skilja, hvat tað meinast við, er spurningurin, um ikki hendan orðingin er óheppin. Tí hann reisir spurningin: er tað innan í okkum sjálvum vit skulu finna hvílu? Øðrvísi er við tí hvíluni, sum Jesus veitir teimum, ið trúgva á Hann. Hon botnar ikki í tí, vit sjálvi eru, men í tí,...
Men gøtan, ið hini rættvísu ganga, er lík skínandi ljósi, sum verður bjartari og bjartari, inntil hádagur er. Orðt. 4,18 Kendi, vakri summarsangurin hjá Jens Dam Jacobsen, “Dýrd á vík og vág”, er ein góð lýsing av einum føroyskum, litríkum hásummardegi, tá ið himmalin er bláur, og alt andar av lívi úr fjøru í fjallatind. Tá kann ljósið ikki vera bjartari. Vakri sangurin um...
Um jóltíðir ferðast ungir føroyingar í hópatali heim til Føroya at vera saman við foreldrum og systkjum. Vit vilja helst vera saman við “okkara” um høgtíðina − hava okkara kæru rundan um okkum. Hetta liggur djúpt í okkum øllum.Boðskapurin, sum knýtir seg til jólini, er ein vøkur og undurfull søga, um hvat Gud gjørdi, fyri at menniskja skuldi koma heimaftur. Harranum okkara longdist eftir at...
Tað er hugtakandi at síggja føroyskar kappróðarbátar, sum stevna fram móti málinum við fullari ferð. Hvør verður fyrstur á málið? Áralagið, orkan, konsentratiónin – alt telur við. Og ikki minst hetta, at hava eitt vakið eyga við málinum. Hetta er serstaka uppgáva róðurmansins. Hvørt lítið frávik kann koma at kosta. Í ringum róðararlíkindum á Òlavsøku í Havn er onkuntíð tað hent, at onkur bátur er...
Hesi tankavekjandi orð um kall til tænastu fann eg einaferð í “The Word for Today” – eitt andaktshefti, sum á donskum ber heitið “Et ord til dagen”. Hesin tekstur er skrivaður út frá tí, ið stendur í Ápostlasøguni 13,2, tá ið Paulus og Barnabas vórðu kallaðir til tænastu. Haldi orðini eru verd at geva gætur og vera her endurgivin, sum eg las tey á enskum:...